منافات داشتن : نقيض بودن و ضد بودن . و منافات داشتن دو چيز با هم : نقيض بودن دو چيز و جمع نشدن با هم . منافث ( mon fes ) ا . ع . زير گوشى گوينده . منافثه ( mon fasat ) م . ع . زير گوشى گفتن با ديگرى . منافج ( man fej ) ا . ع . بالشتك هايى كه زنان بدانها سرين را كلان گردانند . منافح ( man feh ) ع . ج . منفحة . منافحة ( mon fahat ) م . ع . نافحه منافحة : روباروى شد با وى و جنك كرد . منافخ ( man fex ) ع . ج . منفخ . منافد ( mon fed ) ص . ع . خصم منافد : خصمى كه نابود كردن حجت صاحب خود را خواهد . منافدة ( mon fadat ) م . ع . نافده منافدة : با او نزد حاكم شد و خصومت كرد با او . و كوشش و توان خود را در باخت در خصومت و پيكار او يعنى نابود كردن حجت صاحب خود را درخواست . منافذ ( man fez ) ع . ج . منفذ . منافذ ( man fez ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سوراخها و راهها و معبرها و جايهاى روان شدن و جارى گشتن باد و آب و جز آن . منافر ( mon fer ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نفرت‌كننده و مكروه دارنده و رمنده . منافرة ( mon farat ) م . ع . نافر منافرة : داورى كرد با او در حسب و نسب و مفاخرت كرد و در نازيد با او . منافسة ( mon fasat ) م . ع . نافس فى الشئ منافسة و نفاسا : رغبت كرد با آن چيز بطريق مبارات . و نيز منافسة : با هم هم‌نفسى كردن . منافصة ( mon fasat ) م . ع . نبرد كردن با هم در دور انداختن كميز . يق : نافصه اى قال له بل و ابول فننظر اينا ابعد بولا ، نفاص مثله . منافطة ( mon fatat ) م . ع . كفك انداختن ديگ ، نفاط مثله . منافع ( man fe ' ) ع . ج . منفعة . منافع ( man fe ' ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سودها و فايده‌ها و حاصلها و پيداوارها و منفعتها و بارها و ثمرها . و كارهاى پرفايده و اعمال مفيد . و منافع دارين : چيزهاى نيك هر دو عالم . و منافع دنيا و آخرت : چيزهاى نيك اين جهان و آن جهان . و منافع دنيويه : فايده‌هاى اين جهان . و مزارع پر منافع : كشتزارهاى پرثمر و پرحاصل . منافق ( mon feq ) ص . ع . داراى نفاق و دورويى در دين يعنى پنهان كردن كفر و آشكار نمودن ايمان . ج : منافقون . منافق ( mon feq ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - دو رو و دو رنك و رياكار و مكار و بىدين و ملحد . ج : منافقان . منافقان ( mon feq n ) پ . ج . منافق . منافقانه ( mon feq ne ) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - با نفاق و با مكر و بطور مكر و نفاق و دورويى . و ملحدانه و كافرانه . منافقة ( mon faqat ) م . ع . نافق اليربوع منافقة و نفاقا : در نافقاء رفت آن كلاكموش . و نافق الرجل : دورويى كرد آن مرد و كفر خود را پنهان كرده ايمان آشكار نمود . منافقون ( mon fequna ) ع . ج . منافق . منافقين ( monq feqin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - منافقان و مردمان منافق . منافى ( mon fi ) ص . ع . دور كرده و رانده . منافى ( mon fi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مخالف و مغاير و بر ضد . منافى ( man fiyy ) ص . ع . منسوب بگروه عبد مناف اگر چه قياس اين بود كه عبدى گويند جهة دفع اشتباه منافى گفتند . مناقب ( man qeb ) ع . ج . منقبة . مناقب ( man qeb ) ا . ع . نام كوهى . و نام راه طايف از مكه معظمه . مناقب ( man qeb ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اوصاف حميده . مناقبت ( mon qabat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - هنر و ستودگى و منقبت . مناقحة ( mona qahat ) م . ع . روباروى جنك كردن و خصومت نمودن . مناقدة ( mon qadat ) م . ع . مناقشه نمودن در كارى . مناقر ( man qer ) ع . ج . منقر ( monqor ) و ج . منقر ( menqar ) . مناقرة ( mon qarat ) م . ع . ناقر مناقرة و نقارا : سخن يكديگر را باز مىگردانند و رد مىكنند . مناقرة ( mon qarat ) ا . ع .